مقدمه
گسترش فناوریهای اطلاعاتی، توسعه دولت الکترونیک و افزایش حجم دادههای تراکنشهای مالی دولت، نقش حسابداری بخش عمومی را در دهه اخیر دگرگون کرده است. از سوی دیگر، افزایش توقعات اجتماعی نسبت به شفافیت مالی، کنترل فساد و ارزیابی اثربخش عملکرد دولتها موجب شده است تا نظامهای سنتی گزارشگری مالی پاسخگوی نیازهای حکمرانی نوین نباشد.
استانداردهای بینالمللی حسابداری بخش عمومی (IPSAS) چارچوب مناسبی برای ارائه صورتهای مالی فراهم کردهاند؛ اما تمرکز آنها بیشتر بر گزارشگری و کمتر بر تحلیل سیاست، پیشبینی ریسک یا تصمیمسازی است. در حالیکه دولتها به نظام مالی هوشمندی نیاز دارند که بتواند بهصورت پیوسته دادههای مالی را تحلیل و سیاستگذاران را در تخصیص منابع، سنجش اثرات بودجه و تشخیص انحرافات یاری دهد.
برای مشاهده متن کامل این مقاله روی پیوند زیر کلیک نمایید.