۱-آثار احتمالی آتی بااهمیت ناشی از اجرای استانداردهای حسابداری جدید و تجدیدنظر شده مصوب که هنوز لازمالاجرا نیستند:
1/1--استاندارد حسابداری 44 با عنوان «اجارهها»
استاندارد حسابداری 44 با عنوان «اجارهها» اصول مربوط به شناسایی، اندازهگیری، ارائه و افشای اجارهها را تعیین میکند و اجارهکنندگان را ملزم میسازد همه اجارهها را بر اساس یک رویه واحد به حساب بگیرند؛ مدلی که مشابه رویه اجارههای سرمایهای طبق استاندارد حسابداری 21 با عنوان «حسابداری اجارهها» است. این استاندارد دو معافیت برای شناسایی اجارهها به عنوان اجارههای سرمایهای در نظر گرفته است که عبارتنداز اجارهی داراییهای کمارزش و اجارههای کوتاهمدت (اجارههایی با مدت ۱۲ ماه یا کمتر).در تاریخ شروع اجاره، اجارهکننده باید موارد زیر را در صورتهای مالی شناسایی کند:
• بدهی اجاره بابت تعهد به پرداخت مبالغ اجاره.
• دارایی حق استفاده که بیانگر حق استفاده از دارایی پایه در طول مدت اجاره است.
اجارهکننده همچنین باید به طور جداگانه؛ هزینه بهره مربوط به بدهی اجاره و هزینه استهلاک مربوط به دارایی حق استفاده را در صورتهای مالی شناسایی کند. علاوه بر این، در صورت وقوع برخی رویدادها (مانند تغییر در مدت اجاره یا تغییر در پرداختهای آتی اجاره که ناشی از تغییر در شاخص یا نرخ مورد استفاده برای تعیین این پرداختها است)، اجارهکننده موظف است بدهی اجاره را مجدداً اندازهگیری کند. در اغلب موارد، مبلغ ناشی از این تجدید اندازهگیری به عنوان تعدیل در مبلغ دفتری دارایی حق استفاده شناسایی میشود.الزامات حسابداری اجارهها در صورتهای مالی اجارهدهنده طبق استاندارد 44 در مقایسه با رویههای الزامی طبق استاندارد حسابداری 21 تغییر اساسی نداشته است و کماکان در صورتهای مالی اجارهدهنده، اجارهها به دو نوع اجاره عملیاتی و سرمایهای طبقهبندی میگردد؛ با این حال استاندارد 44 اجارهدهنده و اجارهکننده را ملزم به افشاهای گستردهتری نسبت به استاندارد 21 مینماید.
{در قسمت انتهایی یادداشت، این موضوع که آیا بهکارگیری این استاندارد تاثیر بااهمیتی بر روی صورتهای مالی سالهای آتی شرکت خواهد داشت یا خیر باید تصریح شود و در صورت داشتن آثار بااهمیت در سالهای آتی، میبایست در خصوص آن افشای لازم صورت گیرد}.